Ομάδα κινηματογραφοθεραπείας με ιδιαίτερη εστίαση στις έννοιες της προσφοράς, της έκφρασης των αναγκών, της οριοθέτησης και ενσυναίσθησης.
Πόσα μπορεί ένα αγόρι να ζητά από μιά μηλιά;; και από ποιό σημείο ξεκινά η απληστία και σταματά η συμπόνοια και η ενσυναίσθηση;;
Έννοιες δύσκολα προσεγγίσιμες αλλά τόσο σπουδαίες και απαραίτητες για τη ζωή και συνύπαρξή μας με τους άλλους.
Αυτές τις έννοιες και άλλες πολλές που εκφράστηκαν κατά τη διάρκεια της ομαδικής μας συνάντηση με αφορμή την προβολή της ταινίας μικρού μήκους “το δέντρο που έδινε” του Σελ Σιλβερστάιν συζητήσαμε και αποτέλεσαν υγιή προβληματισμό για όλους μας.
Ακολούθησε βιωματική άσκηση “οι ρίζες και οι καρποί του δικού μου δέντρου” καθώς και ασκήσεις γνωστικής και συναισθηματικής ενδυνάμωσης.
Κλείσαμε με την παραδοχή-συνειδητοποιήση πως: ” Είμαι σημαντικός όχι μόνο γι’ αυτά που δίνω αλλά και γι’ αυτό που είμαι”
Κουλουψούζη Βασιλική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια-Ειδικ. στην Ειδική Αγωγή
